Kpł 25, 10b „Będzie to dla was jubileusz – każdy z was powróci do swej własności i każdy powróci do swego rodu”.

Obecny rok jubileuszowy ogłaszany co dwadzieścia pięć lat jest następstwem tradycji, pochodzącej już ze Starego Testamentu, gdzie w Księdze Kapłańskiej, Mojżesz wprowadza rok jubileuszowy. Wówczas odbywał się on co pięćdziesiąt lat, podkreślając datę lat szabatowych, które odbywały się co siedem lat, jak samo pismo określa: „Policzysz sobie siedem lat szabatowych, to jest siedem razy po siedem lat, tak że czas siedmiu lat szabatowych będzie obejmował czterdzieści dziewięć lat.” Kpł 25, 8.

Podkreślą te zakończone lata szabatowe, rok pięćdziesiąty stał się jubileuszem, rokiem wyzwolenia oraz powrotu do swojego domu. „Będziecie święcić pięćdziesiąty rok, obwieścicie wyzwolenie w kraju dla wszystkich jego mieszkańców. Będzie to dla was jubileusz – każdy z was powróci do swej własności i każdy powróci do swego rodu. ” Kpł 25, 10.

By uczcić tę tradycję, papież Bonifacy VIII w 1300 roku ogłasza rok jubileuszowy zwany świętym, który początkowo odbywa się co sto lat, później lata te zostały skrócone do lat pięćdziesięciu  przez papieża Klemensa VI, a końcowo do dwudziestu pięciu  lat przez Pawła II.

Wezwanie do wielkiej wędrówki 

Obecny rok obchodzimy pod hasłem „Pielgrzymi nadziei”, co jest szczególnym podkreśleniem myśli „powrotu”. Pielgrzymki mają nam przypominać o tym, że ciągle jesteśmy w drodze w stronę naszego prawdziwego domu, który jest w niebie, u Boga. Pielgrzymka też jest symbolem ciągłych zmian, naszego rozwoju, nie tylko zmieniamy nasze miejsce, ale także nasze wnętrze. Podobne znaczenie podpowiada nam również samo pochodzenie słowa, od łacińskiego „per ager”, co możemy dosłownie przetłumaczyć jako „przekroczenie granicy”, co podkreśla nasze podejmowanie wysiłku i wyzwań, by osiągnąć wyznaczony cel.

Tak naprawdę całą myślą jubileuszu jest ta droga, w której mamy odkrywać piękno świętości i poznawać świat przez najróżniejsze trasy, modlitwy czy obrzędy liturgiczne.

Rok jubileuszowy w praktyce 

Rok jubileuszowy nie jest tylko myślą, którą możemy usłyszeć w rozważaniach czy kazaniach. Jubileusz jest też czasem szczególnych praktyk religijnych, które mają nas przybliżyć do Boga. Jedną z tych praktyk jest praktyka odpustów, która polega na odmawianiu modlitw w intencji odpuszczenia kar za grzech. Odpust jest szczególnym wyrazem łaski Boga w stosunku do ludzi, który okazuje im wielkie miłosierdzie, uwalniając ich od zła.

Inną praktyką są pielgrzymki, do których Kościół szczególnie wzywa już w samym haśle jubileuszu „pielgrzymi nadziei”. Ludzie pielgrzymują po najróżniejszych trasach, by odwiedzić kościoły jubileuszowe rozmieszczone na całym świecie. Jednym z najsłynniejszych celów pielgrzymkowych są Drzwi Święte, znajdujące się w czterech bazylikach w Rzymie takich jak Bazylika św. Piotra na Watykanie, Bazylika św. Jana na Lateranie, Bazylika Matki Bożej Większej i Bazylika św. Pawła za Murami. Bazyliki te zwane również Bazylikami Papieskimi, są częścią innej trasy pielgrzymkowej nazywaną „pielgrzymką do siedmiu kościołów”, prowadzącej wzdłuż całego Rzymu. Trasa ta została stworzona przez Św. Filipa Nereusza w XVI wieku, przez co czyni ją jedną z najstarszych tradycji rzymskich. Trzecią trasą pielgrzymkową jest trasa przechodząca przez 28 kościołów, w której każdy kościół nawiązuje historycznie lub kulturowo do jakiegoś państwa Europy, stąd wzięła się nazwa trasy „Kościoły Unii Europejskiej”.

Bibliografia

https://www.iubilaeum2025.va/pl.html (18.02.2025)